- PODSTAWOWY SŁOWNICZEK
- 1. O rynku Catalyst
- 2. Powtórka z obligacji
- 2.1. Rodzaje obligacji
- 2.2. Zalety obligacji
- 3. Dlaczego rynek obligacji Catalyst?
- 4. Jak wyemitować obligacje?
- 4.1. Analiza
- 4.2 Uchwała w sprawie emisji obligacji
- 4.3. Plasowanie emisji
- 4.4. Przeprowadzenie oferty sprzedaży z wykorzystaniem systemu giełdowego
- 4.5. Rejestracja w KDPW
- 5. Jak wprowadzić obligacje na Catalyst?
- 5.1. Autoryzacja
- 5.1.1. Raport o emitencie – zakres informacji
- 5.2. Skierowanie do obrotu zorganizowanego
- 5.2.1. Dokument informacyjny – zakres informacji
- 5.2.2. Nota informacyjna – dla emitentów już notowanych
- 6. Obowiązki informacyjne emitentów
- 7. Ile trwa wprowadzenie obligacji na Catalyst?
- 8. Koszt wprowadzenia obligacji na Catalyst



PODSTAWOWY SŁOWNICZEK
Agent emisji – biuro maklerskie, które dokonuje tzw. rozksięgowania obligacji na rachunkach obligatariuszy, tj. po ich rejestracji przez KDPW zapisuje obligacje na rachunkach konkretnych, imiennie wskazanych podmiotów (osób), które nabyły obligacje w ofercie pierwotnej.
Animator rynku – podmiot (biuro maklerskie), które ma za zadanie podtrzymywanie płynności obrotu obligacjami poprzez wystawianie na własny rachunek odpowiednich zleceń kupna i sprzedaży.
Cena emisyjna – cena, po jakiej sprzedawane są obligacje w ofercie pierwotnej; zwykle jest równa wartości nominalnej i zwykle jest równa cenie, za jaką obligacje będą wykupywane.
Kod ISIN (ang. International Securities Identifying Number) – międzynarodowe oznaczenie identyfikujące papier wartościowy. Jest to 12-znakowy, alfanumeryczny kod. W Polsce nadawaniem kodów ISIN zajmuje się Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. Kod ISIN musi być nadany wszystkim obligacjom wprowadzanym na Catalyst.
Kupon odsetkowy – odsetki (oprocentowanie) obligacji wypłacane z określoną częstotliwością (zwykle półrocznie lub rocznie).
List księgowy – dokument, podpisany przez emitenta i agenta emisji, składany do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych celem rejestracji obligacji na rachunkach papierów wartościowych obligatariuszy.
Oferujący – biuro maklerskie, za pośrednictwem którego sprzedawane są obligacje w ofercie publicznej.
Propozycja nabycia – dokument, na podstawie którego zgodnie z ustawą o obligacjach dokonywana jest emisja obligacji. Propozycja nabycia jest kierowana przez emitenta do potencjalnych nabywców.
Termin wykupu/zapadalności – dzień, w którym emitent musi wykupić obligacje, to jest zapłacić obligatariuszowi cenę wykupu (zwykle równą wartości nominalnej). Dzień ten wypada wraz z upływem okresu zapadalności obligacji, to jest czasu, na jaki obligacje były emitowane (np. 2 lata).
Warunki emisji – są to szczegółowe zasady obliczenia i wypłaty oprocentowania, wykupu obligacji, sposobu zabezpieczeń itp. Stanowią zwykle załącznik lub element propozycji nabycia.











